Even voorstellen: Manon Eikelenboom, werkgroepleider Sociaal

Bij toekomstbestendig bouwen werken verschillende experts samen om bouwen toekomstbestendig te maken. Iedere werkgroepleider neemt een specifiek thema voor zijn of haar rekening, van duurzame mobiliteit tot energie. Samen met de programmaleider zorgen de werkgroepleiders ervoor dat kennis, ervaring en best practices gebundeld worden en vertaald naar concrete handvatten voor de praktijk. Deze keer stelt Manon Eikelenboom, werkgroepleider Sociaal, zich voor.

Wie ben je en wat doe je in je dagelijks leven?

Mijn naam is Manon Eikelenboom. Ik ben intrinsiek gemotiveerd om circulaire en sociale principes te verbinden met de praktijk, zodat kennis direct relevant is voor bedrijven, overheden en bewoners. Als senior onderzoeker aan de Hogeschool Leiden richt ik me op circulariteit in de bouw en leefomgeving, met bijzondere aandacht voor de sociale dimensie. Het gaat voor mij niet alleen om techniek of economie, maar om hoe circulaire oplossingen bijdragen aan een inclusieve en gezonde leefomgeving. Thema’s als bewonersparticipatie, samenwerking en organisatieverandering vormen de kern van mijn werk. Samen met studenten en partners, van aannemers tot beleidsmakers en bewoners, probeer ik complexe vraagstukken te begrijpen en te vertalen naar concrete oplossingen.

Waar woon je?

Ik woon in Delft, in een tiny house-dorp, waar we dagelijks experimenteren met duurzamer leven. We gebruiken regenwater, zonnepanelen en organiseren samen composteren en recyclen. Ook sociaal proberen we bij te dragen, bijvoorbeeld door mee te doen aan kledingruilacties of kleine circulaire festivals in de buurt.

Hoe ga je naar je werk?

Met de trein van Delft naar Leiden.

Wat kun jij betekenen voor het convenant?

Binnen het convenant richt ik me op een vaak onderbelichte vraag: hoe nemen we sociale aspecten mee in toekomstbestendig bouwen en gebiedsontwikkeling? We bouwen immers niet alleen voor energieprestaties of circulariteit, maar vooral voor de mensen die er straks wonen en leven. In de werkgroep sociaal verkennen we samen met partners hoe we de sociale dimensie beter kunnen begrijpen en praktisch toepassen, zonder nieuwe indicatoren te verzinnen. Het gaat om het benutten van bestaande inzichten en het verweven van ‘sociaal’ met andere thema’s zoals circulariteit en klimaatadaptatie. Mijn bijdrage ligt in het concreet maken van deze koppeling en het delen van handelingsperspectieven voor ontwerp- en besluitvormingsprocessen.

Op welke manieren probeer jij in je dagelijkse keuzes rekening te houden met mens, milieu en maatschappij?

Thuis komt dat terug in kleine, praktische keuzes. In het tiny house gaan we vanzelfsprekend zuinig om met water, consuminderen we en beperken we afval. We delen spullen, kopen lokaal en organiseren samen activiteiten. Tegelijkertijd ben ik realistisch: perfect duurzaam leven lukt niet, en dat hoeft ook niet. Voor mij gaat het om het continu zoeken naar betere keuzes, stap voor stap, zonder dat het een alles-of-niets verhaal wordt.